تو، با تشدید!
ميدانستي وقتي هستي چقدر معذبم؟ شايد از اينكه با بقيه فرق داري، جديدا، براي من.
از بودنت خوشحالم، از اينكه كسي هست كه به خاطرش به خودم اهميت بدهم، از اين سعي ناچیزم در خوب بودن، كه مرا خوب ببيني... و از اينكه ميشود هنوز هم دوستي معمولي داشت به اين خوبي.
از بودنت خوشحالم.
پ.ن. یک خوبی زندگی می دانی چیست؟
این است که آدم حرفهای دلش را اینجا می نویسد. بعد آن زیر یک گزینه دارد که کافیست کنارش را تیک بزنی:
ثبت موقت و عدم نمایش در وبلاگ...
بگذار
تنهایی در غم هایم غرق شوم.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۸۸ ساعت ۱:۳۵ ب.ظ توسط حسن فراهانی
|