unknown
تحت تاثير قرار گرفتن، هرچقدر هم كه سعي كني بهخيال خودت شخصيت قوي داشته باشي و ذهنيتت بيدي نباشد كه با اين بادها بلرزد، اجتناب ناپذير است.
-----
ياد لبخندت افتادم كه هميشه بر لبت بود و خندههاي عمدي كه "خِر خِرِ آخرش" لو ميدادشان و نگاههاي معصومت كه... كه خندهام گرفت! كه با همين چند خط "حرف دل خواندن" چه فوراني ميكند احساسِ خيلي از همين شخصيتها قوي و پايدار- ما كه جاي خود داريم.
راستش را بخواهي خودم هم بدم نميآيد ازينكه هر نگاه و هر رفتاري را معصوم ببينم و بدم نميآيد از اين خيالِ خام كه "همه چيز خوب است، ملالي نيست جز دوري گاه به گاه خيالي دور..."
راستي، نگفتي چه شد آن لبخند هميشه بر لب و خندههاي عمدي كه "خِر خِرِ آخرش" لو ميدادشان؟
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۸۸ ساعت ۴:۲۴ ب.ظ توسط حسن فراهانی
|